دفترچه خاطرات من

در بالاترین سطح استرسی به سر میببرم کمتر از سه هفته تا علوم پایه مونده و من هنوز دور اولمو تموم نکردم که مرورو شروع کنم😭

چیزایی هم که میخونم یادم نمیمونن چندان

خودایااا کومکککک

وقتی که اسفند ماه سال ۴۰۱ من دانشجوی هوشبری دانشگاه شهید بهشتی بودم و میرفتم سالن مطالعه خوابگاه و برای کنکور میخوندم به میز بقیه که نگاه میکردم میدیدم دارن کتابای سیب سبز میخونن تا برای آزمون علوم پایه آماده بشن

اون لحظه ها همش به خودم میگفتم ینی خدایا میشه یه روزی منم دانشجو پزشکی باشم و برا علوم پایه بشینم سیب سبز بخونم؟ اون لحظه ها دلم پر میزد که یه روز منم دانشجو پزشکی باشم

از دور نگاه شون میکردم میگفتم چقدر خوشبخت ان خوش به حال شون که تو دنیا به یه موفقیتی رسیدن که میتونن به خودشون افتخار کنن

ولی خدای مهربونم دو دستی محکم دستامو گرفت و کمکم کرد من رتبه ام ۲۲۰۰ منطقه دو شد و همون سال پزشکی روزانه قبول شدم

اینم بگم هیچ سهمیه ای هم نداشتم

الان ۵ ترم گذشته و ۲ مهر ازمون علوم پایه دارم و کتابای سیب سبز رو میخونم و هر لحظه به خاطر خوندن این کتابا خداروشکر میکنم که زیبا ترین آرزوی زندگی من رو برآورده کرد و تونستم رشته ای که عاشقشم قبول بشم🥹

خبر دیگه ای که امروز خیلیییی خوش حالم کرد این بود که امسال رتبه یک آزمون تخصص از یه دانشگاه تیپ سه بوده و این منو خیلی امیدوار تر کرد

از این به بعد فقط و فقط برا دل خودم درس میخونم

درس میخونم که یاد بگیرم نه برا نمره و چیز دیگه

با عشق بیشتر درس میخونم

هر چقدر دانشگاهمم درپیت باشه مهم نیس من خودمو دارم و هر جور شده جبران میکنم